پدیده بازماندگی از تحصیل یکی از بحرانهای پنهان نظام آموزشی ایران است. هر ساله هزاران کودک و نوجوان به دلایل مختلف از چرخه آموزش خارج میشوند. این مقاله به بررسی دقیق دلایل بازماندگی از تحصیل در مناطق محروم و شهری، پیامدهای آن و راهکارهای عملی برای بازگشت به مدرسه میپردازد. برای مطالعه جامعتر این موضوع، میتوانید به مقاله اصلی ما دربارهٔ بازماندگان از تحصیل در ایران مراجعه کنید.
بازمانده از تحصیل، کودکی است که در سن قانونی تحصیل (مطابق اصل ۳۰ قانون اساسی) قرار دارد، اما به دلایل مختلف از ادامه تحصیل بازمانده است. این کودکان اغلب در مناطق محروم، روستایی، حاشیهنشین یا خانوادههای فقیر زندگی میکنند و در معرض خطراتی مانند کودکان کار، ازدواج زودهنگام و بزهکاری قرار دارند. بسیاری از آنها همزمان بازمانده از تحصیل و کودک کار هستند.
فقر خانوادگی مهمترین عامل بازماندگی از تحصیل است. بسیاری از خانوادهها قادر به تأمین هزینههای پنهان تحصیل نیستند، از جمله:
در بسیاری از موارد، کودکان به جای رفتن به مدرسه، به کار در مزارع، بازار یا صنایع دستی مشغول میشوند تا به اقتصاد خانواده کمک کنند. این وضعیت در استانهایی مانند سیستان و بلوچستان، خوزستان و کهگیلویه و بویراحمد شدیدتر است. بررسی دقیق دلایل بازماندگی از تحصیل در این مناطق نشاندهنده تأثیر قوی فقر ساختاری است.
برخی باورهای سنتی و فرهنگی نیز مانع تحصیل کودکان، بهویژه دختران، میشوند. این موارد بخشی از دلایل بازماندگی از تحصیل در ایران را تشکیل میدهند:
بسیاری از کودکان به دلایل سیستمی نمیتوانند وارد مدرسه شوند. این موانع از جمله مهمترین دلایل بازماندگی از تحصیل در مناطق حاشیهنشین محسوب میشوند:
برای مقابله با این بحران، راهکارهای ترکیبی لازم است. اجرای این راهکارها میتواند به طور مستقیم دلایل بازماندگی از تحصیل را کاهش دهد:
اجرای این راهکارها تنها با کمک شما ممکن است. با هر حمایتی، حتی یک کمک کوچک، میتوانید در بازگرداندن یک کودک به مدرسه نقش داشته باشید.
هر کمک شما میتواند سرنوشت یک کودک را تغییر دهد.
بازماندگی از تحصیل منجر به افزایش نرخ بیسوادی، فقر مزمن، کار کودک و بزهکاری میشود. این پدیده نه تنها کودک را تهدید میکند، بلکه آینده اقتصادی و اجتماعی کشور را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. بررسی دلایل بازماندگی از تحصیل میتواند به طراحی سیاستهای مؤثر کمک کند.
کودکانی که به مدرسه نمیروند، اغلب در خانه کار میکنند، در بازار فروشندگی میکنند یا در خیابان زندگی میکنند. خیریهها و مدارس محلی میتوانند با بازدیدهای میدانی این کودکان را شناسایی کنند.
بله، بر اساس دستورالعملهای وزارت آموزش و پرورش، کودکان بیهویت نیز میتوانند با مراجعه به مدارس دولتی و ارائه مدارک جایگزین (مثل گواهی تولد)، در کلاسها ثبتنام کنند.
خیریهها مانند محبت تهران با ایجاد مدارس خیریه، تأمین بستههای آموزشی و استخدام معلمان داوطلب، نقش حیاتی در بازگرداندن کودکان به مدرسه دارند. این اقدامات مستقیماً به کاهش دلایل بازماندگی از تحصیل کمک میکنند.
دلایل بازماندگی از تحصیل پیچیده و چندبعدی هستند، اما با برنامهریزی دقیق، مشارکت مردمی و حمایت دولتی، قابل حلاند. هر کودکی که به مدرسه بازگردد، نه تنها زندگی خود را تغییر میدهد، بلکه به سرمایه انسانی ملی تبدیل میشود. ما باور داریم که آموزش حق همه کودکان است و با هم میتوانیم این حق را محقق کنیم.
بازگشت به صفحه اصلی mohabbatteh.com